Je imago is je beste amigo

Je imago is je beste amigo


Wie zijn eigen merkwaarden kent en uitdraagt, staat sterker op de arbeidsmarkt

Marieke Venbrux


In de kleine cocktailbar van de Winkel van Sinkel in Utrecht hebben zich vanavond zo’n honderd jonge carrièremakers verzameld. In pak, casual of opvallend gekleed. Zoals Karin West (31), gestoken in schooluniform en rode hartjesjas. Ze is officemanager, maar verkoopt in de avonduren met haar eigen bedrijf Enig Kindje ‘extra groot’ speelgoed voor volwassenen. Want je bent nooit te oud om te spelen, vindt ze. En dat straalt ze graag ook zelf uit. 


Karin doet aan ‘personal branding’, meteen ook het thema van vanavond. De avond is georganiseerd door IKKI.nl, een sociale netwerksite die werkgevers en professionals samenbrengt. IKKI wil haar leden stimuleren ‘het beste uit zichzelf te halen’. En dat kan met personal branding.


Maar waarom zouden we het willen, onszelf als merk neerzetten? IKKI-medewerker Floor Drees probeert dat met twee vragen duidelijk te maken. ‘Wie googelt zichzelf wel eens?’, vraagt ze het publiek. Aarzelend gaan een paar handen de lucht in. ‘Wie googelt regelmatig een collega of zakenrelatie?’ Vrijwel niemand die géén hand opsteekt. ‘Je wordt tóch gezocht’, concludeert Drees. ‘Dan kun je beter zorgen dat de informatie klopt én positief is. Personal branding helpt daarbij.’ 


Personal branding is ontstaan in de Verenigde Staten. Inmiddels krijgt het ook inNederlandvoet aan de grond. Tom Scholte verdient er sinds anderhalf jaar zijn brood mee. Hij helpt mensen bij het ontdekken, versterken én communiceren van hun ‘onderscheidende merkwaarden’. Want dat is waar personal branding om draait. 


Hij illustreert het vanavond met een blikje Euroshopper-bier. ‘Prima bier. Maar niemand, studenten uitgezonderd, zet dit zijn bezoek voor. Mensen kiezen liever iets met een herkenbare, aansprekende merkwaarde. Heineken. Of Palm.’ Zo is het ook met werk-en opdrachtgevers, zegt Scholte. ‘Die kijken welke ‘eigen’ invulling iemand aan een functie of opdracht kan geven. Goed zijn is niet meer goed genoeg.’


Werknemers moeten daarom op zoek naar hun ‘merkwaarden’. ‘Wat maakt jou anders dan een ander? Doelgerichtheid? Ondernemendheid? Wat wil je zelf dat jou anders maakt? Tien merkwaarden is te veel, kies er maximaal drie.’ 


Vervolgens is het de kunst die merkwaarden uit te dragen. Dat is iets anders dan ordinair reclame maken. ‘Personal branding klinkt eng: “o jee, nu moet ik mezelf verkopen”. Maar je vertelt niet dat je geweldig bent. Juist niet. Wat je laat zien, moet oprecht zijn. Zodat anderen reclame voor jóu maken.’ 


Voor professionals wordt personal branding de komende jaren noodzaak, stelt Scholte. ‘Organisaties vragen flexibiliteit en mobiliteit van medewerkers. Kijk eens op jullie visitekaartjes. Grote kans dat jouw functie over tien jaar niet meer bestaat. Vroeger betekende een vast contract zekerheid, nu betekent het elke paar jaar een reorganisatie, een nieuwe afdelingsnaam en intern solliciteren op projecten en nieuwe functies.’ 


Werknemers moeten vaker en telkens weer hun ‘toegevoegde waarde’ duidelijk maken. ‘Dat is makkelijker als anderen weten wat ze aan je hebben. De naam van je functie is veranderd, maar jij bent nog dezelfde.’


De professionals horen het verhaal belangstellend aan, nemen nog een slok van hun biertje en overleggen met buurman of buurvrouw wat hun merkwaarde zou kunnen zijn. ‘Energie’, zegt de een. ‘Creativiteit’, denkt een ander.


Het uitdragen van de merkwaarden kan via lezingen, de publicatie van artikelen, of simpelweg in de dagelijkse werktelefoontjes. Daarnaast zijn sites als Hyves, Facebook, LinkedIn heel belangrijk. ‘Die hebben personal branding in een stroomversnelling gebracht’, aldus Scholte. 


Floor Drees ging voor haar afstudeeropdracht aan de Rotterdamse Willem de Kooning Academie op zoek naar ‘het perfecte online profiel’. De resultaten staan in het boek Wij zijn fantastisch! dat ze met studiegenoot Danny Lelieveld schreef en dat volgende maand verschijnt. ‘Ik was de chaos in mijn ‘online presence’ beu’, vertelt ze de borrelaars. ‘Ik had op elke netwerksite een andere profielfoto staan, gebruikte tien kleuren roze en vermeldde dat ik idolaat was van Prince. Ineens vond ik dat zo stom. Ik wilde niet dat toekomstige werkgevers door de bomen Floor niet meer zagen. Ze moesten één Floor vinden, niet tien verschillende.’ 


Ze ging haar online identiteit ‘managen’, vroeg bekenden, onbekenden en experts om feedback en trok haar conclusies. ‘Voorheen was mijn LinkedIn-profiel een opsomming van functies. Wat ik écht deed, werd niet duidelijk. “Webredacteur” of “kwaliteitscontroleur” zegt niets. Wat doe je in die functie, hoe vul je ‘m in? Dat is voor een werkgever veel interessanter.’ 


Wees niet te ‘breed’ in je functieopsomming, zegt ze. ‘Je kunt vermelden dat je verkoopster bij Hunkemöller bent geweest, maar verkoopsters van de Hunkemöller staan niet expliciet bekend om hun verkoopkwaliteiten. Het voegt niets toe, het leidt eerder af.’ Wees compleet, niet complex. ‘Mensen vinden het leuk te lezen wat je naast je werk doet. Maar twitteren over de ruzie met je broer leidt tot irritatie.’ 


Tot slot: uniformiteit in je online profielen is een pré. ‘Als jij overal hetzelfde uitdraagt, herkennen mensen je sneller als ‘die ene persoon’. Dat versterkt je merk.’ 


Scholte, die werkt aan een boek over personal branding via LinkedIn, voegt daar nog aan toe dat je in je functieverleden een rode draad zichtbaar moet maken. ‘Mensen denken in rijtjes. Als op een profiel drie keer salesmanager staat, denken mensen dat een volgende stap weer salesmanager moet zijn. Geef aan waarom die compleet andere functie die jij ambieert toch prima aansluit op de vorige. Zoek de rode draad in de branche of in de aard van de werkzaamheden. Werkgevers willen ervaring. Ze houden niet van onzekerheid. Straal dat ook niet per ongeluk uit op je profiel.’

Datum:	19-2-2009
Bron:	Financieele Dagblad
Website:	www.fd.nl